Lees die volgende woordeboekinskrywing:

Hond (s.nw.) (-e, -jie) 1 Viervoetige, vleisetende intelligente huisdier wat hom trou aan die mens heg en as bewaker, jagter, en/of geselskap aangehou word, waarvan die mannetjie die reun en die wyfie teef genoem word. Die geluid wat ‘n hond voortbring word “blaf” genoem. Hou jou honde snags op hok as jy nie moeilikheid met die bure wil hê nie. En ‘n hond byt sy stert soos hy draai, soos hy draai (D.J. Opperman). Jag-, skoot-, wag-, wolfhond. 2 (fig.) Veragtelike persoon; skurk; Die hond, ek sal hom nog kry! Sies, jy het jou soos ‘n hond gedra. UITDR.: Elke hond is baas op sy eie werf, elkeen voer gesag op sy eie gebied. Twee honde veg om een been, en die derde gaan daarmee heen, twee persone twis om iets en ‘n derde trek die voordeel daaruit. Iemand soos ‘n hond behandel, baie sleg. Blaffende honde byt nie, iemand wat ‘n ander dreig, gaan nie maklik tot dade oor nie.

Kies die korrekte antwoord om die sin te voltooi.

Die beskrywings wat in skuinsdruk na die nommer 2 volg, is alles …