စာရေးသူ၏စေတနာကြောင့် မှီငြမ်းဝတ္ထုထက် ပင်ကိုရေးဝတ္ထုက ပိုကောင်းသည် ဟူသော ဆရာကြီးမောင်ခင်မင် (ဓနုဖြူ)၏ တင်ပြချက်ကို သုံးသပ်ဆွေးနွေးပါ။

Question

Answer

ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်၏ “ချစ်သားရင်ဒေါ” ဘဲလဒ်ကဗျာသည် “Lord Randol” ကို ဘာသာပြန်၍ ပင်ကိုရေးမဟုတ်သော်လည်း “ရင်ဒေါသက်ထား၊ မေ့သည်းကြား၊ ဘူများညစာကျွေးလိုက်တယ်၊ နုပျိုဖွံ့ထွား မေ့သည်းကြား ဘူများညစာကျွေးလိုက်တယ်” ဟုအစချီ၍ ရေးသားထားသည်မှာ ရင်ထဲ တနုံ့နုံ့စွဲကျန်ရစ်သည့် အာနိသင်ရသနှစ်သက်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ကဗျာဖြစ်သော်လည်း မြန်မာ့ရနံ့သင်းပြီး အာနိသင်ရသကို ခံစားရသည်။

Answer

မှီငြမ်းနှင့်ဘာသာပြန်ဝတ္ထုသည် ဘာသာပြန်နည်းနာများကို သုံးရသောကြောင့် ထိရောက်သော ရသအာနိသင်မျိုး မပေးနိုင်ဘဲ ပင်ကိုရေးဝတ္ထုသည် စေတနာနက်ရှိုင်းမှုကြောင့် အာနိသင်ရှိသည်။

Answer

ဘာသာပြန်နှင့် မှီငြမ်းစာများသည် မြန်မာအမည်များမဟုတ်သော်ကြောင့် စာဖတ်သူတို့ နားလည်ရန် ခက်ခဲပြီး ရသနှစ်သက်ခြင်းကို မပေးနိုင်ပေ။ ပင်ကိုရေးစာများသည် မြန်မာ စာဖတ်ပရိသတ်တို့ အလွယ်တကူ ခံစားနားလည်နိုင်သောကြောင့် ရသနှစ်သက်ခြင်း ပေးနိုင်သည်။

Answer

စိန်စိန်၏ ချစ်ငြိုးချစ်မာန်သည် ပင်ကိုရေးဖြစ်၍ စေတနာအနက်အရှိုင်းရှိပြီး အာနိသင် ရသကို ပေးနိုင်သော်လည်း ရွှေဉဒေါင်း၏ ပထမံဆရာသိန်းသည် မှီငြမ်းဝတ္ထုဖြစ်၍ ရသနှစ်သက်ခြင်း သက်သက်ကိုသာပေး နိုင်သည်။

Crowdly

စာရေးသူ၏စေတနာကြောင့် မှီငြမ်းဝတ္ထုထက် ပင်ကိုရေးဝတ္ထုက ပိုကောင်းသည် ဟူသော ဆရာကြီး...

Want instant access to all verified answers on lms.moeedu.org?