Powstają poprzez mechaniczne dociśnięcie elementów bez zmiany ich struktury materiałowej, a ich wytrzymałość zależy wyłącznie od siły docisku.

Ich istotą jest podgrzanie materiału bez jego stopienia, co odróżnia je od innych metod łączenia.

Są stosowane wyłącznie do łączenia stali i wymagają zawsze użycia spoiwa o wyższej temperaturze topnienia niż materiał łączony.

Powstają w wyniku miejscowego stopienia i zestalenia materiałów, często z użyciem spoiwa, a ich wykonanie może wykorzystywać różne źródła energii, np. gazowe lub elektryczne.