Model eksperymentalny, ponieważ tylko poprzez aktywną manipulację zmienną niezależną (wprowadzenie terapii) i obserwację jej wpływu na zmienną zależną (poziom lęku) można wnioskować o związku przyczynowo-skutkowym.

Model korelacyjny, ponieważ pozwoli on na zbadanie siły i kierunku związku między stosowaniem terapii a poziomem lęku, co jest wystarczające do sformułowania wniosków o skuteczności.

Dowolny model badawczy, o ile zostanie użyta odpowiednia skala pomiarowa, gdyż to ona jest kluczowa dla usystematyzowania wyników i wyciągnięcia poprawnych wniosków.

Podejście jakościowe z analizą narracji, ponieważ dogłębne zrozumienie subiektywnych doświadczeń pacjentów da najpełniejszy obraz wpływu terapii na ich życie.