Uszkodzenia przekładni zębatych dotyczą głównie utraty współosiowości wałów i zużycia łożysk, natomiast same zęby pozostają niezmienne dzięki pracy w warunkach idealnego smarowania hydrodynamicznego.

Typowe uszkodzenia obejmują m.in. zużycie ścierne i adhezyjne powierzchni zębów, pitting (wżery zmęczeniowe powierzchniowe), złamania zębów wskutek przeciążeń oraz odkształcenia plastyczne, przy czym część z nich może wynikać zarówno z przeciążeń, jak i niewłaściwego smarowania.

W przekładniach zębatych najczęściej dochodzi do korozji całkowitej elementów, która powoduje równomierne zmniejszanie wymiarów wszystkich kół zębatych bez lokalnych uszkodzeń powierzchni kontaktu.

Uszkodzenia przekładni zębatych ograniczają się wyłącznie do pęknięć zmęczeniowych zębów, natomiast zużycie powierzchni bocznych zębów nie występuje, ponieważ kontakt jest czysto toczny i bezpoślizgowy.