Ujemna użyteczność krańcowa oznacza, że użyteczność całkowita z konsumpcji danego dobra maleje.
Linia budżetu pokazuje kombinacje dóbr, które mogą być nabywane przy danych cenach i danym dochodzie.
Prawo malejącej użyteczności krańcowej wyjaśnia, dlaczego krzywa obojętności jest nachylona dodatnio.
Użyteczność krańcową można wyrazić jako zwiększenie (przyrost) zadowolenia konsumenta z konsumpcji na skutek zwiększenia konsumpcji danego dobra o kolejną jednostkę.
Krańcowa stopa substytucji określa, o ile jednostek trzeba zwiększyć konsumpcję obu dóbr, aby przejść na wyżej położoną krzywą obojętności.
Jeżeli stosunek Użk(x) do cx jest równy stosunkowi Użk(y) do cy, to linia budżetu jest styczna do krzywej obojętności.
Jeżeli konsument dysponuje określonym dochodem, to zwiększenie konsumpcji jednego dobra wymaga ograniczenia konsumpcji drugiego dobra, co obrazuje ujemne nachylenie krzywej obojętności.