Jak różnią się reakcje stresowe mężczyzn i kobiet z różnych kultur?

Czy temperament wpływa na wybór kariery?

Czy istnieją różnice w inteligencji między grupami wiekowymi?

Jakie czynniki genetyczne wyjaśniają różnice między grupami społecznymi?

Rozumienie złożonych idei.

Szybkość uczenia się.

twórcze myślenie

Rozwiązywanie problemów i planowanie.

narracyjnej autorefleksji

Wyłącznie wrodzonych tendencjach temperamentalnych

silnym wpływie środowiska rówieśniczego 

interakcji podstawowych tendencji z kontekstem środowiskowym, w tym relacjami rówieśniczymi i reputacją zewnętrzną.

Stały sposób przebiegu danego procesu lub czynności psychicznej.

Uogólniona, względnie stała i charakterystyczna dla danej osoby tendencja do zachowywania się w spójny sposób w różnych sytuacjach.

Potencjalne możliwości jednostki przejawiające się w poziomie wykonywania zadań.

Zmienny stan psychiczny, który pojawia się w odpowiedzi na specyficzne sytuacje.

Pobudliwość i perseweratywność

Statyczność i permanentność

Odporność i sprężystość

Żwawość i labilność

Poszukiwanie nowości, Unikanie szkody, Zależność od nagrody, Wytrwałość

Psychotyczność, Ekstrawersja, Neurotyczność, Otwartość

Reaktywność, Aktywność, Emocjonalność, Towarzyskość

Lęk, Impulsywność, Poszukiwanie doznań, Rozhamowanie

Teza jest poprawna – ewolucja pojęcia ekstrawersji od Junga do Wielkiej Piątki jest ciągła i kumulatywna.

Teza błędna, bo Jung w ogóle nie posługiwał się pojęciem ekstrawersji – termin pochodzi od Eysencka.

Teza częściowo trafna: oba modele łączy wymiar interpersonalny, lecz Wielka Piątka zredukowała ekstrawersję do obserwowalnych zachowań i emocji, eliminując Jungowski wymiar kierunku libido i psychodynamiki kompensacji.

Umiejętności

Postawy

Wartości

Wiedza

przedłużające się trudności z kontaktami z innymi, niemożność zmiany perspektywy, kłopoty z samo-ukierunkowaniem i własną definicją siebie 

To permanentny stan zdrowego funkcjonowania.

trwałe, nieustające zaburzenie osobowości, wymagające leczenia, a nawet hospitalizacji.

krótkotrwały kryzys, w którym pojawiają się wątpliwości na swój temat, trudności ze zmianą perspektywy i empatią, kłopot z dogadywaniem się z innymi

Termin ten domaga się doprecyzowania znaczenia, a nie wskazywania przyczyn zachowania.

Pojęcie osobowości obejmuje jedynie wybrane, a nie wszystkie aspekty funkcjonowania osoby.

Koncepcja ta jest wprawdzie trafna teoretycznie, lecz niemożliwa do zbadania empirycznie.