1)

sprawiedliwe traktowanie, 2) stosowne rozdzielnie żywności.

1) sprawiedliwe wyrównywanie, 2) stosowne rozdzielnie dóbr i ciężarów.

1)

sprawiedliwe wyrównywanie, 2) stosowne wydawanie rozporządzeń.

Piotr

Abelard

Hans

Kelsen

Arystoteles

Arystotelesa

Gustawa

Radbrucha

Tomasza

z Akwinu

stworzenie

i utrzymanie porządku społecznego i państwowego.

karanie

przestępców.

stworzenie

i utrzymanie idealnego życia społecznego.

tożsame.

przeciwstawne

prawa.

jedność.

normodawca jest imperatorem, a adresat normy jest

odbiorcą wykonawcą zlecenia.

normodawca

wydaje imperatyw kategoryczny, a adresat normy – imperatyw hipotetyczny.

normodawca jest rozkazodawcą, a adresat normy jest

odbiorcą rozkazu

należy

do istoty prawa.

nie

należy do istoty prawa.

jest

przeciwny sprawiedliwości.

1)

jasne i wyraźne określenie przedmiotu i formy norm prawnych; 2) ogłoszenie

prawa wszystkim obywatelom w sposób utrudniający jego dostępność; 3) ujęcie

prawa w określoną strukturę i system.

1) jasne i wyraźne określenie sposobu tworzenia norm prawnych; 2)

ogłoszenie prawa wszystkim obywatelom w sposób jasny i dostępny; 3) ujęcie

prawa w kilku aktach normatywnych.

1)

jasne i wyraźne określenie treści i formy norm prawnych; 2) ogłoszenie prawa

wszystkim obywatelom w sposób jasny i dostępny; 3) ujęcie prawa w określoną

strukturę i system.

żyć uczciwie, nikogo nie ranić, oddać każdemu to, co

mu się należy.

żyć

uczciwie, nikogo nie oczerniać, oddać każdemu to, co mu się należy.

żyć skromnie, nikogo nie ranić, oddać każdemu to, o co poprosi.

prawo jako twór ducha ludzkiego uczestniczy w

ontologicznej historyczności ludzkiej egzystencji.

prawo

jako wytwór wyobraźni człowieka uczestniczy w ontologicznej bytowości ludzkiej

egzystencji.

prawo

jako fenomen społeczny stanowi ontologiczną podstawę ludzkiej egzystencji.