Na przekonaniu, że moralne są tylko te działania, które wynikają z obowiązku i szacunku wobec uniwersalnych zasad.

Na założeniu, że działania są moralne wtedy, gdy zgadzają się z wolą stanowionego prawa.

Na twierdzeniu, że każde działanie ma wartość samą w sobie, niezależnie od jego skutków i wpływu na szczęście jednostek.

Na uznaniu, że wartość moralna działania zależy wyłącznie od tego, czy przynosi przyjemność lub szczęście — to one stanowią miarę użyteczności.