Jacob Marshak, John von

Neumann, Ragnar Frisch, Jan Tinbergen, Maurice Allais, Leonid Kantorowicz,

Tjalling Koopmans, Trygve Haavelmo, Kenneth Arrow, John Hicks, Lawrence Klein,

Gérard Debreu, Paul A. Samuelson, Wassily Leontief, John Maynard Keynes, Alfred Marshall

Na ruchy ludnościowe wpływ wywierają czynniki ekonomiczne (stopa

życiowa, warunki pracy itp.)

Badania demograficzne dotyczące tendencji obserwowanych w procesach

zachodzących w zbiorowościach ludzkich mają z natury rzeczy duże znaczenie

także dla finansów instytucji finansowych, w tym towarzystw ubezpieczeń na życie, a także dla finansów gospodarstw domowych.

Analizy i prognozy demograficzne stanowią fundament tworzenia

programów rozwoju społeczno-gospodarczego.

Między demografią ekonomiczną a naukami ekonomicznymi istnieją ścisłe powiązania,

podobnie jak między rozwojem demograficznym a wzrostem gospodarczym.

Dla historyków każde wydarzenie jest jedyne w swoim rodzaju, ekonomiści

natomiast uważają, że siły działające w społeczeństwie i przyrodzie cechuje

pewna powtarzalność.

Obie dyscypliny muszą bowiem prowadzić analizę specyfiki zjawisk i

procesów ekonomicznych, poszukiwać   prawidłowości i powiązań

przyczynowo-skutkowych

Historia jest więc szczegółowa, a ekonomia – ogólna.

Historia gospodarcza analizuje zjawiska i procesy ekonomiczne w

określonym miejscu i czasie, ekonomia natomiast porównuje, łączy go,

opracowuje, eksponując to, co wspólnedla   poszczególnych

miejsc i okresów

Historia gospodarcza jest nauką o gospodarczych aspektach życia społecznego

w różnych społeczeństwach i kulturach i zajmuje się poszukiwaniem oraz

ustalaniem różnic występujących w społecznych działaniach gospodarczych i

czynnikach społecznych

O ile homo oeconomicus maksymalizuje swoją użyteczność poprzez kontrolę rzadkich dóbr, o tyle homo

sociologicus jest gotów przyczynić się do osiągnięcia celów wspólnoty, zrzekając się

kontroli nad swoimi zasobami, w swoich

działaniach odwołuje się więc raczej do wartości niż do interesów

Bohaterem głównego nurtu analiz ekonomicznych jest homo

oeconomicus, człowiek ekonomiczny, zwracający uwagę na ludzką stronę produkcji i

wymiany (np. na sprawiedliwość społeczną)

Bohaterem analiz socjologicznych jest zupełnie inny niż homo

oeconomicus: jest to najczęściej bohater zbiorowy, a więc grupa społeczna, wspólnota

(społeczność lokalna, naród), wielka zbiorowość

społeczna

wymaga adekwatności przewidywania opartego na teorii, ale neguje jej prawdziwość

wymaga posługiwania się teorią w przewidywaniach

wymaga prawdziwości teorii

wymaga konfrontacji teorii z teorią alternatywną

wymaga adekwatności przewidywania opartego na teorii, która jest prawdziwa

wiedzy zdroworozsądkowej rzadko towarzyszy świadomość granic jej ważności

oraz granic powodzenia opartej na niej praktyki; wiedza ta jest przydatna

wówczas, gdy pewna liczba czynników pozostaje niemal niezmienna, a tym samym ma

poważne braki

wiele przekonań zdroworozsądkowych cechuje trwałość często wykraczająca poza

wiele stuleci, co przypada w udziale tylko niewielu teoriom naukowym

w nauce nie spotyka się jawnych sprzeczności, często

występujących w potocznych przekonaniach

nauka dąży do wyjaśnień systematycznych;

specyficznym celem nauki jest porządkowanie, organizacja i klasyfikacja wiedzy; wiadomości składające się na wiedzę potoczną wiążą się ze sobą

przeważnie dość luźno i wykazują luki

mimo dużej podatności twierdzeń naukowych na obalenie mają one tę wyższość nad przekonaniami zdroworozsądkowymi,

że łatwiej je można włączyć do jasno sformułowanych

systemów wyjaśnień

wiedza zdroworozsądkowa koncentruje się na badaniu wpływu zdarzeń na

sprawy mające szczególną wartość dla ludzi; pojęcia naukowe mają często wysoce

abstrakcyjny charakter, opisują wewnętrzne

strukturalne własności, powiązane są ze zjawiskami dostępnymi dla bezpośredniej

obserwacji najczęściej tylko za pośrednictwem złożonych operacji

przekonań zdroworozsądkowych nie poddaje się, w myśl jakiejś ustalonej

zasady, systematycznej kontroli przez konfrontację ich z danymi uzyskanymi w

celu określenia dokładności i zakresu stosowalności tych przekonań

nauka świadomie dąży do kontrolowania i weryfikacji osiągniętych przez siebie

wyników poprzez wielokrotną konfrontację z krytycznym świadectwem danych

obserwacyjnych, uzyskanych w starannie kontrolowanych warunkach