Na uznaniu, że dobre są tylko te działania, które przynoszą największą korzyść większości ludzi.

Na założeniu, że to konsekwencje czynu są jedynym kryterium oceny moralnej — jeśli skutek jest pozytywny, czyn jest słuszny.

Na przekonaniu, że działania mają wartość moralną niezależnie od ich skutków — są dobre lub złe same w sobie, a nie tylko jako środki do celu.

Na przekonaniu, że moralność polega głównie na kształtowaniu charakteru i doskonaleniu cnót, niezależnie od konkretnych zasad czy skutków działania.