Empiryczna obserwacja dotycząca ograniczeń pamięci roboczej, wskazująca na zmienny zakres liczby rozróżnialnych jednostek (7 ± 2), która nie powinna być interpretowana jako sztywna reguła projektowa, lecz jako wskazówka do świadomego porcjowania treści.

Sensowna całość utworzona przez połączenie kilku elementów w pamięci roboczej, dzięki czemu informacja jest łatwiejsza do przetworzenia, zrozumienia i zapamiętania.

Element, który pamięć robocza traktuje jako jedną całość podczas krótkotrwałego przechowywania i przetwarzania informacji; może to być pojedynczy znak, liczba, słowo lub symbol.

Materiał wejściowy dla systemów pamięci, który może zostać chwilowo utrzymany, przekształcony i powiązany z wcześniejszą wiedzą podczas rozumienia i uczenia się.

Strategia przetwarzania polegająca na rozbiciu napływających treści na elementy oraz ich łączeniu w większe, znaczące całości, aby zmniejszyć obciążenie pamięci roboczej.