cecha umożliwiająca korzystanie z produktów i usług jak największej liczbie osób

projektowanie stron, aplikacji i dokumentów z myślą o różnych użytkownikach

osoba, która ze względu na swoje cechy lub sytuację napotyka dodatkowe trudności

przeszkoda utrudniająca korzystanie z treści lub narzędzi cyfrowych

Empiryczna obserwacja dotycząca ograniczeń pamięci roboczej, wskazująca na zmienny zakres liczby rozróżnialnych jednostek (7 ± 2), która nie powinna być interpretowana jako sztywna reguła projektowa, lecz jako wskazówka do świadomego porcjowania treści.

Sensowna całość utworzona przez połączenie kilku elementów w pamięci roboczej, dzięki czemu informacja jest łatwiejsza do przetworzenia, zrozumienia i zapamiętania.

Element, który pamięć robocza traktuje jako jedną całość podczas krótkotrwałego przechowywania i przetwarzania informacji; może to być pojedynczy znak, liczba, słowo lub symbol.

Materiał wejściowy dla systemów pamięci, który może zostać chwilowo utrzymany, przekształcony i powiązany z wcześniejszą wiedzą podczas rozumienia i uczenia się.

Strategia przetwarzania polegająca na rozbiciu napływających treści na elementy oraz ich łączeniu w większe, znaczące całości, aby zmniejszyć obciążenie pamięci roboczej.

Treści oraz sposób działania interfejsu muszą być jasne, przewidywalne i możliwe do zrozumienia, m.in. dzięki prostemu językowi, spójnej strukturze i czytelnym komunikatom.

Elementy interfejsu oraz nawigacja muszą być możliwe do obsługi różnymi metodami (np. tylko klawiaturą lub tylko myszką) oraz nie mogą wymagać działań, których użytkownik nie jest w stanie wykonać.

Treści i interfejs muszą być prezentowane w sposób umożliwiający ich odbiór za pomocą różnych zmysłów użytkownika, m.in. poprzez teksty alternatywne, odpowiedni kontrast i logiczną strukturę treści.

Treści i funkcje muszą być poprawnie interpretowane przez różne technologie, w tym czytniki ekranu i przeglądarki, także w miarę rozwoju i zmian technologicznych.